تبلیغات
قله های مه گرفته - مطالب اردیبهشت 1396

کوهنوردی، طبیعت گردی و ایران گردی با رویکردی مسؤولانه

قله تالون ...

نویسنده :حسام محرر
تاریخ:دوشنبه 18 اردیبهشت 1396-10:51 ق.ظ

با سلام به شما عزیزان همراه!

فصل بهار و به ویژه ماه اردیبهشت از اهمیت خاصی برای طبیعت دوستان و کوهنوردان برخوردار است. چرا که در اکثر مناطق کشور به خصوص نیمه شمالی، طبیعت از طراوت خاصی برخوردار است. در این زمان هر کسی در حد توان می تواند از طبیعت بهره ببرد. البته به شرطی که متعهد به حفظ آن بوده و از تخریب و آلوده کردن آن بپرهیزد!!

و اما روستای تالون یکی از روستاهای بکر و زیبا در دامنه های جنوبی البرز مرکزی، واقع در غرب استان تهران و نزدیک امام زاده داوود قرار دارد. شاید گذر آزادراه معروف تهران-شمال از نزدیک این روستا و حفر تونل در دل کوه های منطقه در آینده اهمیت آن را بیشتر کند. روستاهای رندان و تالون در جاده ای فرعی منشعب از جاده اصلی امام زاده داوود و در غرب این جاده قرار دارند. این روستاها از نظر جغرافیایی در شمال روستای معروف تر سنگان قرار گرفته اند. این روستاها که در جنوب خط الرأس توچال-پل خواب قرار دارند، به سبب داشتن آبشار به مانند روستای سنگان مورد توجه قرار گرفته اند.

برای رسیدن به آبشار تالون پس از پارک خودرو قبل از ورودی روستا و در ابتدای گیت پروژه آزاد راه، با یک پیاده روی بسیار کوتاه و سبک به پایین آن خواهیم رسید. رسیدن به بالای آبشار از پاکوب سمت چپ مناسب تر است. البته از سمت راست هم می توان با کمی در گیر شدن با سنگ به بالای آبشار و دره پشتی رسید.

ادامه مسیر با دنبال کردن پاکوب در کنار رودخانه به دشت بالایی و گوسفند سرای مسیر می رسد. در این قسمت باید در تعقیب مسیر درست دقت کرد، چرا که بعضی از پاکوب ها به بن بست یا مسیرهای صعب العبور در حاشیه رودخانه منتهی می شوند!

در محل گوسفند سرا به دو دره و یالی پر شیب بین آن ها می رسیم! هر سه آن ها با درجات سختی مختلف به خط الراس و قله که در غرب آن قرار دارد منتهی می شوند! دره سمت راست طولانی تر ولی کم شیب تر است. داخل دره ها و روی رودخانه، در این فصل، پوشیده از برف های به جا مانده از زمستان است!

روی خط الراس در قسمتی از مسیر ناگزیر از در گیری مختصر با سنگ خواهیم بود و بعد از آن با عبور از شیب آخر به قله تالون ۱ می رسیم. اینجا نمای زیبایی از خط الراس توچال و قله های بازارک، لوارک، پلنگچال و ... به چشم می خورد! علامت این قله تابلو یادبود و دکل مخابراتی شکسته روی قله است! به سبب مه آلود بودن و ناپایداری هوا بعد از مدت کمی مسیر بازگشت در پیش گرفته می شود. بازگشت از دره غربی که پرشیب تر است انجام شد که به خاطر خیس بودن خاک فرود راحت و بدون استهلاک صورت گرفت!

منطقه پر از بوته های ریواس و گیاهان دیگر بوده و به نظر می رسد تا اوج زیبایی چند هفته فاصله دارد!

تصاویر برنامه در کانال:

climbinhaze@

بهروز و بهاری باشید!




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

همه چی خوبه!!

نویسنده :حسام محرر
تاریخ:شنبه 16 اردیبهشت 1396-08:43 ق.ظ

با سلام و آرزوی اول هفته ای خوش!

مدتی که نمی تونستم کوه برم از کوهنویسی و حواشی اون دور بودم. البته الان هم که برگشتم علی رغم کم فروغ بودن کوهنویسی اما همان فضای سابق در حواشی به چشم می خوره!

قضاوت و نیت خوانی عجولانه در کنار کم ظرفیتی و غرض ورزی هم چنان فضای حاکم بر به اصطلاح نقد است. کسی مقاله ای می نویسد و نظر شخصی خود را درست یا غلط در مورد موضوعی بیان می کند. اما دیگرانی که به هر دلیلی با شخص رابطه خوبی ندارند یا نوشته به مذاقشان خوش نیامده و آن را به خود گرفته اند، به جای پاسخ منطقی از در تخریب و تمسخر شخص و نه پاسخ به منطق و نوشته طرف مقابل وارد می شوند! کسانی که به ظاهر قصد کوچک کردن کسی را دارند ولی در واقع خود کوچک می شوند!!

و خوشه چینانی که در حاشیه این دعواها دانه خود بر می چینند و برای عقده گشایی در آتش اختلاف و بی اخلاقی می دمند! کسانی که خود حتی تاب تحمل یک نظر مخالف ندارند و دیگران را به کینه توزی متهم می کنند!

با این فضا بیگانه نبوده و نیستم. کم ظرفیتی در تمام محافل بی داد می کند و بازار کساد کوهنویسی این روزها نیز چیزی جدا از آن نیست!

شاد و سرخوشم از اینکه دوباره قدم در طبیعت می گذارم و همان بهتر که از حاشیه دور و به آن بی تفاوت باشم! همه چی خوبه اینطوری!!




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جنگل الیمستان و قله امامزاده قاسم-بازگشت به کوه!!

نویسنده :حسام محرر
تاریخ:شنبه 9 اردیبهشت 1396-10:32 ق.ظ

سلام به خوانندگان عزیز! بعد از ماهها و به واقع بیش از یکسال دوری از کوهنوردی جدی، با حول و قوه الهی و به همراه جمعی از همراهان صمیمی٬ با صعود به قله امامزاده قاسم الیمستان فصل نوینی از کوهنوردی را آغاز نمودم! خدای را شاکرم که این برنامه بدون هیچ مشکلی و در کمال آمادگی سپری شد! همچنین از پزشک خودم آقای دکتر زهتاب کمال تشکر را برای بهبودی حاصل شده دارم.

البته می دانم که این پایان کار نیست بلکه آغازی دیگر است و باید کاملا با احتیاط و عاقلانه به فعالیت سابق برگردم و عجله در این مورد جایز نیست!

در هر صورت روز خوبی را در کنار دوستانی خوب گذراندیم و از طبیعت بهاری کم نظیر جنگل و ارتفاعات مازندران نهایت بهره را بردیم.

عکس های برنامه در:

climbinhaze@

بهترین آرزوها برای تک تک شما!




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

دره کول خرسان ...

نویسنده :حسام محرر
تاریخ:دوشنبه 4 اردیبهشت 1396-01:19 ب.ظ

کول خرسان از آن نام هایی است که به تازگی سر زبان ها افتاده. وصف این دره هر طبیعت دوستی را وسوسه می کند! من هم با اینکه نام آن را شنیده بودم برنامه ریزی دقیقی برای دیدن آن نکرده بودم و ناگهانی به فکر اجرای برنامه افتادم. از یکی از کسبه محترم شهر دزفول پرس و جو کردم و ایشان هم لطف کردند و اطلاعات کاملا غلط و گمراه کننده ای در اختیار گذاشتند. مثلا اینکه تا اونجا با ماشین ۱۰ ساعت راهه و جاده اش خیلی بده و منطقه نا امنه و ...

تحقیقات اینترنتی من این داستان ها رو تأیید نمی کرد. نمی خواستم فرصت از دست بره، این شد که جاده شهیون را از دزفول در پیش گرفتم. همینقدر می دانستم که دره نزدیک روستای بیشه بزان قرار داره! با رسیدن به این روستا که حدود سی کیلومتری شمال دزفول هست و پرسیدن از کسبه روستا ابتدای مسیر، که اندکی قبل از ورودی این روستا قرار داره، را پیدا کردم. اهالی من رو از امنیت منطقه و سر راست بودن مسیر مطمئن کردند و تنها از تنها بودن من متعجب شدند!! با پیدا کردن پارکینگ ابتدای مسیر و رؤیت دو عدد مینی بوس مطمئن شدم توی منطقه تنها نیستم و با خیالی آسوده تر از قبل پاکوب مسیر را ادامه دادم. چون دیر شروع کرده بودم و عملا نزدیک ظهر شده بود هوا کمی گرم بود که البته قابل تحمل بود! همون ابتدای مسیر شیب نسبتا تندی بود که به سمت پایین دره می رفت و برای من که بدنم سرد بود و زانومو تازه داشتم از آب بندی خارج می کردم، پیمودنش کمی سخت بود! بعد از ورود به دره پاکوبی که در کنار آب قرار دارد و هر از گاهی از یک سمت دره به آن سو می رود را ادامه دادم. طبیعت سر سبز و بکر، صدای پرندگان و آب رودخانه روح نواز و دل انگیز هستند.

پس از ساعتی دره تنگ تر شده به ورودی تنگه رسیدم. دیواره های بلند، جریان ملایم آب، خزه ها و گیاهانی که در رطوبت اینجا روی دیواره ها رشد کرده اند و آسمان که هر از گاهی رخ می نماید! مسیر دره سراشیبی غیر محسوسی دارد و هر چه پیش می روم تنگ و تنگ تر می شود! در بخش هایی از مسیر تاریکی بر روشنی غلبه دارد و نور خورشید به زحمت کف دره را روشن می کند!

دره در مسیر سیلاب است و عرض آن بسیار کم! در صورت بروز سیلاب هیچ راه فرار و پناهگاهی وجود ندارد و شاید ارتفاع آب به ده متر برسد!! این را از روی سنگ و چوب هایی که بالای دره گیر افتاده اند می شد فهمید! آن روز هوا تا حدودی ابری بود و با توجه به توضیحات بالا یک چشمم مدام به آسمان بود که نکند بارشی در کار باشد! می دانستم در این صورت فرصت و شانس زیادی برای فرار نخواهم داشت! چندین گروه داخل دره در حال تردد بودند. بعد از چند ساعت ادامه مسیر و نرسیدن به نشانه مشخصی از پایان آن، به جهت نخوردن به شب، با توجه به اینکه دیر هم استارت زده بودم راه آمده را بازگشتم. به هر حال همین مقدار از پیمودن راه نیز به اندازه کافی راضی کننده بود و شاید تمام نکردن مسیر بهانه ای باشد برای دوباره سر زدن به آن!

تصاویری از برنامه در کانال تلگرام به آدرس:

climbinhaze@




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




Admin Logo
themebox Logo